Mumbai - Mithi river

Between Budha and Bollywood

2008-11-11T12:07:00.030+01:00

On the road back to Mumbai

2008-10-24T12:12:00.027+02:00

3 weken geleden vloog ik over Mithi River, weg van Mumbai, op weg naar de Budha...Op die weg veel aapkes...De 'sliding monkey' had eten geroken,
zeer spijtig voor de vrouw die eten naar boven aan het brengen was.Na evenveel treden als er dagen in een jaar zijn kwamen we dan boven bij de eerste Budha-tempel, in Kathmandu ook wel om begrijpelijke redenen de 'monkey-temple' genoemd. De 5 kleuren in de vlaggen staan voor de 5 elementen, en dankzij de budha blijven al deze elementen mooi in evenwicht.

In het begin was het wat wennen om van student in Mumbai, ver weg van alle toeristen, in een wereld te duiken vol toeristen, maar elke kans die ik kreeg om opnieuw meer student dan toerist te worden heb ik met beide handen gegrepen.Uit Kathmandu volgde dan een onvergetelijke busrit naar Lumbini,
geboorteplaats van de Budha.
daar moet voor gebeden worden... De eerste week waren we een klein gezellig groepje met naast mezelf onze tourleader Abhi, Myriam (uit Ierland) en Megan, Marilyn en Emily (uit Australië)...Met deze groep trokken we dan naar Varanasi, de stad langs de heilige rivier Ganghes, om daar op een wel heel vroege morgen de zonsopgang vanuit een bootje te bewonderen.Op de middag ben ik dan de Ghats afgewandeld om als flinke student de relatie tussen de stad en het water te analyseren, onderweg kreeg ik gezelschap van Raj, een fijne jongen die ons achteraf wel naar de silk shop van zijn nonkel wou lokken maar wij hebben daarop vriendelijk nee gezegd, zijn lach bleef echter even groot en hij hielp ons zelfs aan een goedkope riksja... Dat is gewoon India eigenlijk.
boven vele deuren staat in grote letters
'Wel - Come'
en ergens las ik ook:
'Come as a tourist, leave as a friend.'We kregen maar niet genoeg van de Ghats, dus 's avonds gingen we terug een bootje op om het spektakel op de oever te bewonderen...Hier en daar waren er crematies aan de gang maar op de centrale ghat waren priesters met veel bellen hun offerceremonie aan het uitvoeren.Daarna terug op de riksja hotelwaarts In het midden van deze fallus sprak de budha voor het eerst tot het volk, uiteraard is dit bouwwerk later toegevoegd want anders zou niet veel volk hem kunnen horen hebben.Dan lieten we Varanasi voor wat het was en namen we de slaaptrein naar Delhi om het overige deel van onze groep op te pikken...
In plaats van in Delhi de tourist uit te hangen heb ik dankzij Emily een rondleiding gekregen door de straten van Delhi door een ongelooflijk sympathieke jongeman die vroeger zelf een straatkind was maar dankzij het opvangcentrum voor straatkinderen werd hij van de straat gepikt en kon hij nu ons rondleiden in het Engels.
Binnenkort zal hij zijn diploma halen, en een meisje kan dankzij het centrum volgend jaar aan de universiteit sociologie gaan studeren! Dat verdient tromgeroffel!

8 Weeks in Mumbai

2008-10-17T15:48:00.001+02:00

When the fieldwork is over

2008-10-08T13:21:00.010+02:00

De voorbije dagen heb ik de rivier even achtergelaten en ben ik op bezoek gegaan bij mensen die mij wat meer achtergrondinformatie bij de rivier en de stad konden bieden. Dat bracht me terug meer in het zuiden van Mumbai, waar af en toe de schouwen van de Mill-lands in de skyline opduiken, ooit waren deze Mills de economische motor van Mumbai mettertijd verdween deze industriële activiteit en nu maken deze verlaten fabrieksterreinen in sneltempo plaats voor shopping-malls, office-buildings... alles wat de ontwikkelaars geld oplevert dus.

Voor meer info hierover kunnen jullie altijd eens te rade gaan bij Gretel, Caroline of andere Thomas die hiervoor 2 zomers geleden in Mumbai vertoefden...

Marine drive is ook overdag de favoriete pleisterplaats voor vele koppeltjes...

Terug 'thuis' aangekomen smeekte mijn zwembad om een plons na weeraleens een zwoele dag...

Dat zwoele weer zorgt er ook voor dat ik vaak 's avonds soms op een lichtspektakel getracteerd wordt, als het niet van de bliksem is zie ik soms ook vuurwerk boven de baai voor het zoveelste religieuze festival...

Op de bliksemfoto zien jullie in de verte Worli, op bovenstaande foto kijken we dan vanop Worli nog verder naar het zuiden, en de verste gebouwen hier zijn dan weer dezelfde gebouwen waar het koppeltje van daarnet van de andere kant naar keek...
Deze 'maidan' in dat verre zuiden is een ideale plaats voor vele Indiërs om even te ontsnappen uit de stadsjungle, om dan vlak voor zonsondergang vlug nog even naar Marine Drive de zon in de zee te zien verdwijnen...Ik was dus net te laat...

Land's end

2008-10-07T10:26:00.012+02:00

Het meest zuidelijke tipje van Bandra was het laatste deel van mijn veldwerk, op de eerste foto merken jullie al dat het beeld hier overheerst wordt door de 'Bandra-Worli Sea Link'
Ze noemen deze plek ook wel Land's End
Tussen deze rotsen vond ik vooral veel koppeltjes die soms wel heel cameraschuw waren omdat hun ouders niets mochten weten van al deze gezelligheid tussen de rotsen.
Vanop Bandra Fort trok ik dan wat hogerop voor een beter zicht op de brug in aanbouw.

Daar vond ik, verscholen achter het fort, een gezellig Kerkje waar een familie met veel zorg de lunch aan het voorbereiden was...

Zelfs voor de Hond.Die hier zelfs een plek heeft gekregen voor zijn hondengebedjes!
Terug afgedaald stootte ik aan de andere kant van het fort op deze kinderen die aan de waterkant hun Kite-kunsten aan het oefenen waren.

En wuifde ik eens naar de onbekende man op de brug aan de overkant.
Op de flanken van de heuvel trok ik dan door de woonplaats van vele arbeiders die elke dag meewerken aan de brug.

En ook hier waren ze uiterst trots op hun kleine Tempel die met veel zorg gedecoreerd wordt.
Terwijl deze hond zich in alle rust ligt voor te bereiden op zijn nachelijke wake, het moet gezegd dat de meeste honden als trouwe bewakers gelden voor hun territorium, gelukkig kwam er steeds een behulpzame Indiër met een stok de hond wegjagen wanneer ook ik als indringer werd gezien...

Achter deze muur liggen de werkplaatsen van de Bandra-Worli Sea Link.
Alle kamers op bovenstaand beeld hebben zicht op de baai, maar de kamers op de voorgrond zijn wel een stuk meer 'basic' dan het hotel in de achtergrond.

Zoals hierboven mooi geillustreerd is er sinds kort ook een brug verschenen in dit panorama.

Langs een gat in de muur ben ik dan de werf opgeslopen, niets of niemand die mij probeerde tegenhouden maar braaf als ik was ging ik eerst op zoek naar een toelating om foto's te nemen.

Toelating niet gekregen, maar niet getreurd want ergens onderweg was ik een huisje binnengeslopen waar een onbewaakte maquette op mij lag te wachten!

Where Mithi River meets the sea

2008-10-03T12:57:00.028+02:00

Het voorlaatste deel van mijn fieldwork speelde zich af rond de plaats waar Mithi River in Mahim Creek uitmondt waarna al het (vervuilde) water samen met hopen afval de Indische oceaan kan instromen. Elke dag stroomt er 30 miljoen liter onbehandeld afvalwater in 'mijn' rivier, maar wel moet ook gezegd dat vooraleer dit water de zee kan instromen de mangroves toch nog een zuiverend effect hebben uitgeoefend op het water, hoewel de overheid bijna een deel van deze groene filter had doen verdwijnen om de rivier wat breder te maken...
Gelukkig gingen enkele NGO's stevig op de rem staan zodat het zover niet is kunnen komen, wel doet de overheid op andere fronten een beetje zijn best om een de afvalberg in te perken...

Clean up !
Dat vindt ook deze man een goed plan.Elke dag bruist het in dit deel van Mumbai van de activiteit want Mithi River is niet enkel de grens tussen de Eastern en Western suburbs, op het einde draait zijn loop naar Mahim Creek en vormt ze zo ook de grens tussen de Western suburbs en South Mumbai.Terwijl deze jongens hun loop naar dit onschuldige meisje draaien...

Niet echt gepast, maar omdat ze met wat verbeelding op mijn zus lijkt vond ik het ergens nog grappig.
De ligging van dit gebied maakt het ongelooflijk divers, Moslims, Hindoes, Christenen en anders gelovigen... Alle verschillende bevolkingsgroepen komen hier samen.

Zelfs de dieren!
Noë kan zijn ark dus best in dit water iets verderop komen parkeren.
Zoals steeds werd ik weer luid aangemoedigd door deze trouwe volgelingen...Maar omdat er hier geen steegjes waren waarin ik kon verdwijnen...

Werd het mij iets te veel en ben ik ze keer moeten vluchten van de massa, eerst ben ik nog langs een oude vrouw (met wat gezag) passeerd om de kinderen wat te proberen kalm te krijgen maar zij maakte me duidelijk dat het waarschijnlijk best was om het toneel te verlaten...

Op naar de overzijde dan maar!

The grass is always greener... zelfs in de sahara.
De trouwe lezers herrinneren zich nog de buizen van Powai,

toen waren ze nog met 2.

De echt trouwe lezers weten ook nog dat er op een zondag overal in de stad menselijke pyramides gevormd werden, dit logo behoort toe tot de trotse overwinnaars op die zondag.
En dat is het strand waarop ze konden oefenen.Vroeger werd dit gebied uitsluitend bewoond door de Koli's, een vissersvolk, en nu is er dus logischerwijze nog steeds een kleine kolonie die elke dag van hieruit de zee op vaart.

Sinds kort moeten ze hiervoor onder het nieuwe moderne icoon van Mumbai varen:

De Bandra-Worli Sea Link, maar daarover later meer.

Deze boom toont nog eens wat de natuur van al dat hard gesteente denkt.
Terwijl deze jongens nog eens duidelijk maken wat de populairste sport in Mumbai is.

Het was ook een beetje trotse papa dag.

En deze meisjes werden ook een beetje wild van mij, dat maakte het wat makkellijker op mijn ervaring van de vorige dag te vergeten...
Maar deze poes viel dan weer in slaap voor mij...

Nog een trotse papa.

En dan opnieuw een wijk induiken, waar ze deze keer in iets kleinere groejes hun enthousiasme mochten tonen.

Iets verder wordt de stad dan weer iets verticaler.
Op bovenstaande foto zien jullie een trein, daarin zitten een klein deel van de 5 miljoen mensen die elke dag een trein nemen in Mumbai.

Met deze jongens heb ik even een balletje kunnen trappen, jawel een wijk waar ze plaats (en zin) hebben om voetbal te spelen!
Dat terwijl dit meisje flink aan het studeren was...

En deze kinderen meer zin hadden om de nieuwste bollywood-danspasjes te oefenen op het podium...Terug naar het strand dan want ik had de jongens daar beloofd om wat (passief) cricket te spelen...

Dat met op de achtergrond de zon die ondergaat achter Mount Mary Church, niet zo ver van waar ik op dit moment zit te genieten van het nachtelijke zicht op Mahim Creek.

Tot slot nog 2 vragen:

Waar is Wally? (een schaduw is geen Wally)

Waar is de bal?

Mahim Nature Park

2008-10-01T18:00:00.015+02:00

Veel woorden ga ik hier niet aan vuilmaken, in de vorige post zagen jullie dat blauw bord staan, en wees een man naar een muur met prikkeldraad...Dit is wat er achter die muur leeft...
Een oase van rust langs de oevers van Mithi River...

Maar naast rust ook vooral...
NATUUR!

Dus hier toch ook een kleine pluim voor de MMRDA

Deze laatste bloem staat ook wel bekend als de Klara Schattiga Emilia Brava

Back to fieldwork

2008-09-30T18:31:00.026+02:00

Na mijn trip naar Goa was het maandag tijd om terug het veld in te duiken...Hoe meer stroomafwaarts, hoe zwarter het water...Mischien heeft deze hond een beetje te lang in het water gelegen.Zoek de 7 verschillen in de volgende twee foto's... Op deze hoek zal in de toekomst dus het nieuwe bureau van de MMRDA verschijnen, vlak daarnaast staat hun huidige gebouw maar zoals bij elk overheidsgebouw was het weer streng verboden hiervan foto's te nemen...

Ze lieten mij wel naar binnen om daar toestemming te vragen... Maar mij niet gelaten, want ik ben dan maar naar het dak geslopen waar ik in 1 oogopslag mijn studiegebied voor de dag kon overschouwen.Met veel dank aan deze 3 musketiers die mij helemaal niets in de weg hebben gelegd op hun dak!Tijd voor de overzijde dan, maar eerst werd ik onderweg nog even opgeschrikt door een van de bewoners van het groen tussenin...Dit tussengebied is een belangrijk broedgebied voor versheidene vogelsoorten, daarom ook dat de zware vervuiling hier problematisch is...Aan de overzijde komen we dan aan de rand van Dharavi, ook wel gekend als

'Asia's biggest slum'Het afvoersysteem is hier zoals in alle slums niets anders dan een open riool, al het afval dat hier geproduceerd wordt gaat dus rechtstreeks in de al sterk vervuilde rivier...Dat vindt de vogel op bovenstaande foto niet zo fijn. Maar de kinderen laten dit natuurlijk niet zo vlug aan hun hart komen...De overheid doet hier wel zijn best om de toestand niet nog erger te laten worden door hier, geen boom, maar een blauw bord neer te planten.
Daarom dat er achter dit blauwe bord nog enigszins sprake kan zijn van een groene buffer.
(die dan ook met veel zorg bemest wordt door de buren)
De sympathieke man op de groene foto was dan ook zo vriendelijk om mij het zicht op de overkant te gunnen uit zijn bescheiden woning (waar 4 mannen vredig te slapen lagen)
En onderweg natuurlijk zoals altijd kinderen...Dit schatje stopte zelfs speciaal voor de foto met wenen, wat mij eeuwige dankbaarheid van de moeder heeft opgeleverd...Terwijl dit schatje zelfs zo vriendelijk was mij de weg te wijzen.
De weg naar 'Mithi' is in deze wirwar van steegjes immers niet altijd even makkellijk te vinden.
Maar meestal moet ik gewoon het water volgen.

En onderweg de trotse mama's blij maken met een foto van hun kinderen.

Vlak bij deze constructie stootte ik dan op het meest schrijnende beeld tot nu toe...

Het speelterrein van dit kind kan echt niet gezond zijn...
Ik krijg een ongemakkellijk gevoel bij deze foto, maar hij liegt niet.

De lach op het gezicht van deze kinderen hopelijk ook niet.
Want ik hoor toch nog steeds veel gelach als ik hier langskom.En deze 2 mannen zijn een nieuwe waterleiding aan het leggen in de straten!

Laten we hopen dat dit laatste schatje hierdoor nooit dorst zal moeten lijden...

My trip to Goa...

2008-09-29T17:44:00.015+02:00

Birds flyin' high you know how I feel... Sun in the sky you know how I feel... Breeze driftin' on by you know how I feel...

Its a new dawn, its a new day, its a new life for me...

yeah, its a new dawn its a new day its a new life for me ooooooooh

AND I'M FEELING GOOD!

Dankzij een ongelooflijk gastvrije groep van 9 fijne Indiërs heb ik een onvergetelijke tweedaagse in Goa achter de rug...
De eerste dag zijn we naar een vrij indrukwekkend fort gereden dat de Portugezen daar ooit gebouwd hebben.

Op een vrij indrukwekkende locatie ook.Probeer ook eens te lezen wat er op het blauwe plakaatje staat...
Vandaar zijn we dan naar een ander Portugees overblijfsel gereden
Het is 'a world heritage monument'Voor onze vriend XavierDe Heilige Sint François Xavier eigenlijk.
Na dit bezoekje hadden we wel genoeg cultuur gezien...Tijd dus voor cultuur met een kleine c.
Na wat gespartel in de golven en wat meer gespartel in het zwembad hebben ze mij op een onvergetelijke nacht getrakteerd in het Hotel... Ik denk dat ik zo ongeveer alle mogelijke Hindi-songs heb gehoord in de eerste nacht... singis king!De tweede dag zijn we met met scooters van plek naar plek gesjeesd langs tropische wegen...
ergens onderweg dan ook dit 'Crab-shot' gezien. En zoals jullie kunnen zien op de laatste foto...
zooo veel zon heb ik nog niet gezien :)

The BKC is growing

2008-09-29T15:06:00.016+02:00

Aan de rand van het Bandra-Kurla Complex stroomt een tweede arm in de Mithi River en waar deze 2 armen samenkomen wordt de rivier een heel stuk breder...Dit betekent meer plaats voor mangroves en ander groen en mede dankzij de schreeuw voor aandacht van enkele NGO's is hier dus nog een belangrijk stuk natuur niet volledig weggedrukt door de stad.
Van op een afstand ziet het er spijtig genoeg wel beter uit dan van dichtbij. Want door al wat er (ook in deze zijarm) stroomopwaarts gebeurt liggen overal langs de oevers hopen afval die hier zijn aangespoeld wanneer het water wat hoger stond na hevige regenval.
Wanneer het water dan wat zakt (we zitten hier al vrij dicht bij de zee dus hier is de rivier gevoelig voor de getijden) komen dan de zwaardere afvalstukken boven water piepen...

Maar ondanks dit alles kan er nog gevist worden!

Ik heb mij laten vertellen dat sommige vissoorten een zuiverend effect hebben, maar volgens mij kan de vis uit deze rivier niet echt gezond zijn...

En de meststoffen die uit deze koeien komen zijn ook niet echt goed voor het water...

Deze mannen waren iets smerig uit de grond aan het pompen vlak naast de rivierbedding...
Iets meer stroomopwaarts, voor de rivier breder wordt, kwam ik opnieuw in bewoond gebied.

Dus vroeg iedereen mij weer om '1 picture please'

En de kinderen zijn zoals altijd weer laaiend enthousiast
Maar ook hier ligt de oever bezaaid met afval. Deze kleine struik was dus helaas maar een uitzondering.
Aan de overkant geen struik te bespeuren...

wel overal honden en katten die,

samen met de kraaien er als de kippen bij zijn om de etensresten er uit te plukken.
In de Indische keuken is de green chilly moeilijk weg te denken, daarom dat er onder deze meneer zijn klak dan ook een 'big smile' schuilt.

En ook deze jongens wouden heel graag op de foto...
Overal in de wat armere wijken zie je in de lucht wel een paar vliegers.

Omdat deze wijk zo dicht bij het nieuwe commerciële center gelegen is moet ze heel binnenkort wijken voor nieuwe office buildings met de bijhorende appartementen voor de mensen die hier werk zullen vinden...
Dat is een beetje het verhaal van Mumbai, alles moet wijken als er met geld gewapperd wordt...

En de arme mensen moeten dan maar verhuizen naar deze troosteloze woonblokken...

the other side...

2008-09-29T08:47:00.010+02:00

Zoals voorspeld in de vorige post, dit is wat ik aan de andere zijde van Mithi, tegenover het BKC vond tijdens mijn veldwerk...De oever van de rivier bestaat hier uit niets anders dan rommel...

Hopen rommel, en eens deze hoop rommel er is ligt de drempel natuurlijk erg laag om er nog wat rommel bovenop te smijten.Natuurlijk is het niet enkel de fout van de mensen die hier wonen, want moesten ze op zoek gaan naar een vuilbak kunnen ze wel even bezig zijn vooraleer ze er een vinden.
Vind ook maar eens een vuilbak groot genoeg voor al deze rommel.

De mensen die hier wonen storen zich hier helemaal niet aan, ze zijn er aan gewend, ooit is de overheid begonnen al de rommel uit de rivier te vissen...
Maar het plan ging niet veel verder dan de rommel gewoon uit de rivier te halen en op de oevers op te stapelen...
Bij de volgende zware regenval stroomde al deze rommel natuurlijk samen met het water terug de rivier in... BRAVO!
Positief is wel dat er rond deze vuilnisbelten een informele recyclage-industrie is ontstaan die de mensen een bescheiden inkomen geeft en tegelijkertijd een klein stukje van de afvalberg reduceert, hier echt BRAVO, welgemeend deze keer.

Het begint een heel vertrouwd beeld te worden maar ook hier kreeg ik weer een hartverwarmende ontvangst van de spelende kinderen.
ook zij gaan creatief om met afval, hun speeltuin biedt hun het nodige knutselmateriaal voor hun 'kite'. Maar gezond is anders natuurlijk.

Van deze lokale handelaar mocht ik wat reclame maken voor zijn winkel,

bij deze dus gebeurd.

Iets meer stroomopwaarts vond ik in de achtertuin van (niet toevallig) een overheidsgebouw nog echte natuur op de oever!
Dit is mede dankzij het strenge bewind van deze bewaker, die wel zo vriendelijk was om mij deze foto te laten maken (na weereens een lange babbel en de nodige brieven voor te leggen).

Hij zorgt ervoor dat er geen hutjes op dit stuk land opgetrokken worden.

Daarom ook dat er hier een slang bijna mijn tenen had opgegeten...
Maar ik leef nog, ook na een weekend in Goa, maar daarover later meer...

Bandra-Kurla Complex

2008-09-24T21:35:00.006+02:00

Vanaf morgen sta ik elke ochtend op met dit beeld :) het water in dat beeld is waar de Mithi Rivier in de zee stroomt, ik kon dus moeilijk beter zitten maar later meer daarover...Ondertussen ben ik met mijn onderzoek langs het Bandra-Kurla Complex gekomen:

Op de plaats waar vroeger mangroves groeiden heeft de overheid op een niet zo'n goede dag beslist dat ze op deze plaats een nieuw zakencentrum wilden...Gedaan met de wilde mangroves dus, weer een stuk natuur dat moest wijken voor het kapitalisme van de overheid...Vanaf de BKC-kant ziet de overzijde er nog vrij mooi uit, maar schijn kan bedriegen want wacht maar tot de blog deze overzijde aandoet. De blog loopt wat achterop en daar zal niet zo direct beterschap in komen... Want morgenavond trek ik voor een weekend naar Goa!

Let's play cricket!

2008-09-23T18:01:00.016+02:00

Met wat goede wil is het bovenstaande beeld een nieuwe versie van dat fameuze schilderij van ene Pieter Breughel...'Handjes draaien' is hier bijna even populair als het iets originelere 'kopjes draaien', maar iedereen weet natuurlijk welk spel hier alle andere spelen in populariteit moeiteloos overstijgt.Hoewel er een nieuwe rage aan het opkomen is langs de oevers van de Mithi River:

Volg-die-blonde-belg-met-veel-gelach-en-luid-getier-zodat-iedereen-ons-van-ver-hoort-aankomen-en-alle-kinderen-volg-ons-want-hoe-meer-kinderen-hoe-meer-vreugde!

Ondertussen moet er natuurlijk ook gewerkt worden.Terwijl moeder natuur aan de ene oever probeert werk te maken van een groene toekomst...
Maar kijk dan waar onze moeder aan de overzijde tegen op moet boksen, niet echt eerlijk dus. Eerlijk is het pas als er langs 2 kanten met gelijke middelen gestreden kan worden! Daarom hebben deze jongens dan ook een foto van mij...
Met dank aan deze enthousiastelingen voor hun fijne medewerking!
Ik was haar bijna vergeten te vermelden, maar ook dank aan deze geit die ik onderweg nog heb kunnen versieren, ze heeft wel iets weg van mevrouw Paling, niet?

The reality of Mithi

2008-09-21T18:33:00.009+02:00

Een riksja is ook voor deze mooi uitgedoste schoolkindjes het favoriete vervoersmiddel om naar school te gaan, niet veel daarna kwam de bewaker mij spijtig genoeg op een niet echt vriendelijke manier uit deze sociale woonwijk plukken...maar niet getreurd, want deze 2 fijne kerels lieten mij gewoon langs de nogal doorzichtige achterzijde van hun nabij gelegen atelier de nodige foto's maken. iets nodig voor uw auto?snelheid...of een nieuwe geit?echt ALLES om uw auto te tunen kan u vinden in Kismat Nagar!Deze 2 vriendelijke mensen hebben bewezen dat communicatie ook perfect kan zonder een woord te verstaan wat de ander zegt.Danzij hun kon ik van wat hoger de omgeving aanschouwen.Verder echter vooral de triestige realiteit van de Mithi River.maar dat laten deze kinderen niet aan hun hart komen,

1....2...3.. JUMP! of wat dacht u van dit schatje.Telkens ik uit een van deze gangen kwam kreeg ik steeds weer een warm welkom,

lachen wel als ik stiekem langs de oever van de rivier naar de volgende gang was geslopen en ik deze bende tevergeefs op mij zag wachten aan de vorige ingang.licht aan het einde van de tunnel?
deze kalkoenen doen toch al een waardige poging om een deel van de afvalberg te recycleren in hun maag.
met zoveel olievaten in de buurt is het niet zo moeilijk te achterhalen waarom het water hier zo'n zwarte kleur heeft...

daarbij komt dan spijtig genoeg nog de bedenking dat het nu nog regenseizoen is, dat betekent dus dat er meer afval wordt weggespoeld...

Toen werd ook de lucht donker dus zat mijn werk erop, maar ik kon deze warme mensen moeilijk achterlaten zonder met '1 picture!' een glimlach op alle gezichten te toveren.

Rain in Mumbai

2008-09-19T18:32:00.011+02:00

De voorbije week had ik (hopelijk) de laatste restjes van de moesson...

De eerste twee foto's zijn genomen vanuit 'Kurla station' waar veel mensen even aan het schuilen waren op hun weg naar huis.

Vanuit de riksja heb ik onderweg naar Chembur dan nog een paar Foto's proberen genomen van de schattigste paraplu-houdster... De marktkramer die met behulp van zijn persoonlijke paraplu-houder zijn waar blijft verhandelen...

Schoolkindjes op weg door de regen... En deze sympathieke bende was voor een uur zeer aangenaam gezelschap terwijl ik maar aan het wachten was tot de lucht weer opklaarde...

Why I hate beton

2008-09-17T15:24:00.019+02:00

De eerste foto toont dat de 'natuur' rond de Mithi River zich niet zomaar gewonnen geeft, nog maar een bewijs dat het fout is om zomaar overal een betonnen muur op te trekken langs de loop van de rivier...

Ik had een ongelooflijk sympathiek gesprek met de overbuur van deze werf, die na een lange babbel ook wel besefte dat het stilaan te laat is om de situatie nog recht te trekken, maar zelf heeft hij rond zijn bescheiden papierfabriek nog een mooi stukje natuur op de oever dat hij dan ook met het nodige respect in stand tracht te houden.Op het einde gaf hij mij nog mee dat mijn werk niet voor niks kan zijn als het anderen kan inspireren zodat ze niet dezelfde fout maken, een heerlijk motiverende babbel dus en zo gaf hij mij ook het idee om in mijn thesis een verhaal te steken.What was... What came... What could have been...maar 'what came' is dus vooral veel betonDankzij de snelle internetverbinding kunnen jullie nu even gewoon meewandelen door Sakinaka, waar de rivier de grens vormt tussen een voornamelijk industrieel gebied en de internationale terminal van de luchthaven.Waar is wally?Tussen dit industrieel weefsel liggen iets verderop ook meer en meer residentiele delen waardoor ik na een tijdje weereens achtervolgd werd door een hoop kinderen, meestal maakt dat mijn werk alleen maar aangenamer. Zoals een moeder die heel trots haar ietwat verbaasde dochter absoluut op de foto wil... De meeste kinderen geven ook niet rap op, dus in de meer bewoonde delen is een foto zonder kinderen eerder zeldzaam.
De overheid doet wel zijn best om ook de slums van water te voorzien zodat ze in het merendeel toch ook stromend water hebben, zeker rond de rivieris dat nog vrij algemeen verspreid. Maar de slums naar het noorden die op heuvelruggen gebouwd zijn moeten het meestal zonder water stellen...
Een 'groen' gebouw en een iets minder groen gebouw Toen kwam de regen...
Wie heeft de drie wally's gevonden?

Clean Mumbai

2008-09-17T14:16:00.008+02:00

Zondagnacht was het hoogtepunt van het Ganesh festival waarbij iedereen de zelfgemaakte beelden van Ganesh te water laat zodat de zee het tot zich kan nemen...

Zonder de spirutuele achtergrond van dit gebeuren aan te vallen beseffen sommige organisaties dat dit gebeuren veel vervuiling veroorzaakt...

Via het centre of slum studies was ik uitgenodigd om op maandagochtend mee te komen naar Chowpatty beach voor wat ik dacht een interview met een belangrijk persoon...

Als ge goed kijkt ziet ge op bovenstaande foto nog de laatste troep die met hun boten vol oranje vlaggen hun beelden te water gaan laten...

Maar het bleek niet meer te zijn dan een gezamelijke opruimactie sponsored by http://www.fropper.com/...

Bij deze dus de eerste reclame op mijn blog, het komt neer op de Indische interpretatie van facebook (maar dan zonder de irritante applicaties!).

Zo heb ik dus mijn steentje bijgedragen aan een properder Mumbai... De meeste mensen schrokken toch wel even toen ze een blonde jongeman hun strand zagen kuisen!

Missie volbracht, positieve impuls afgeleverd...

Toen kwam de regen dus iedereen even schuilen, na de regen was ik aan het vertellen tegen de mensen van fropper wat ik hier eigenlijk in Mumbai aan het doen was en een vrouw kwam naast mij staan en leek meer dan gefascineerd door mijn verhaal...

En wat bleek... het was het hoofd van de NGO 'Clean Mumbai' en ze had ongelooflijk veel bewondering voor wat ik hier aan het doen was, haar werk past dan ook volledig in lijn met mijn thesis als jullie een beetje gevolgd hebben hoe het er vandaag met mijn Mithi River aan toe is.

Ze wil alles doen in haar macht om mij bij te staan in mijn onderzoek, ze noemde het 'Destiny' dat we elkaar zomaar op het strand waren tegengekomen, dat zijn dus weeral een reeks deuren die voor mij zijn open gegaan!

Op de treinrit terug zat ik dan ook niet toevallig met een vlaams liedje in mijn hoofd... :)

Beautiful people...

2008-09-12T12:38:00.013+02:00

Omdat de immer sympathieke Yogita van het 'Centre of Slum Studies bij het zien van mijn foto's over het verkeer een klein beetje teleurgesteld was had ik haar beloofd om in het vervolg meer mijn best te doen om ook de positieve aspecten van deze stad zo goed mogelijk te illustreren op mijn blog…

Belofte maakt schuld, ervaar daarom maar eens met hoeveel ‘big smiles’ ik dagelijks op mijn veldwerktochten geconfronteerd word.

Vandaag nog op mijn Riksjatocht had ik voor de verandering eens een chauffeur die meer dan 5 woorden Engels sprak, en toen de lege flessen op zijn ‘hoedenplank’ door de wind heen en weer begonnen kletsen maakte hij mij duidelijk dat ik die gewoon op straat mocht smijten…
Zo niet he Jos, ‘Clean Mumbai, meri jaan!’ kon ik hem dan toch met enige moeite duidelijk maken, maar niet getreurd want in ons vizier kwam op dat moment toevallig zowaar een vuiniswagen!

Wij dan als 2 recyclageguerrilla schuin achter die vuilniswagen gaan sjezen om dan met kinderlijk enthousiasme de lege flessen in de truck te keilen!

Bij deze vandaag dus 2 goede daden op 1 dag
Spijtig dat ik niet meer in de scouts zit…

Animalities and Hospitalities

2008-09-11T18:27:00.015+02:00

One of these mornings... Hoorde ik geritsel, kroop ik uit mijn bed en zag ik tussen het gebladerte voor mijn raam iets ritselen, een echte mumbaikar eekhoorn!
Een positief verhaal dus, de stad heeft de natuur nog niet helemaal om zeep kunnen helpen, straathonden op elke hoek, vogels die mij elke ochtend een luide ochtendkreet toeschreeuwen, hier en daar een geit die op de stoep aan een boom vastgeknoopt staat en iets zeldzamer een familie zwijnen (hier letterlijk te nemen) die wat tussen de rommel aan het snuffelen is.
En natuurlijk niet te vergeten: de heilige koe!
boe... Ondertussen ken ik de stad beter dan vele riksja-drivers, ook wel omdat ik op plaatsen kom waar de meeste toeristen niet zo vlug zullen komen maar eind vorige week had ik wel een zeer vreemde ontmoeting met een professor op leeftijd...
Hij was professor internationeel recht, doctorandus in iets economisch en had daarbij ook nog een master in nog iets anders opgeraapt en hij heeft mij wel 10 keer verzekerd "I know mumbai like the back of my hand" waarbij hij dan ook telkens zijn hand liet zien...

Er scheelde duidelijk iets met deze bebaarde man maar hij had al vlug mijn respect verdiend dus heb ik hem dan maar op een pint getrakteerd.

"Your Queen is Poala"
wist hij mij na 2 zinnen te vertellen nadat hij eerst op mij toe was gestapt en (zoals praktisch iedereen) vroeg uit welk land ik kwam. Hij had ook ooit onze goede koning Boudewijn ontmoet...

Waar of niet waar, ik was al vrij hard onder de indruk dat hij al iets over mijn vaderland wist, soms bleven zijn zinnen een beetje haperen maar daardoor was ik niet echt minder onder de indruk, want hij ging verder.

"Your country has more then 700 bears"
Daardoor moest ik hem wel een pint tracteren, spijtig genoeg is er hier echt nergens een Belgische pint te bespeuren, maar een 'King Fisher' was ook al goed.

Alsof dit nog niet genoeg was ging hij gewoon verder...
"Frensh fries are actually from Belgium!"

Ik wist niet wat ik hoorde, eeuwig respect dus, spijtig genoeg was ik iets te hard onder de indruk om ook nog een foto van hem te nemen maar de andere mooie 'Mumbaikars' die ik er hier heb tussen gesmeten zeggen ook al iets over de gastvrijheid en vriendelijkheid waarmee ik dagelijks in aanraking kom.

Ondertussen heb ik nog een paar ontmoetingen gehad met inspirerende mensen, een professor in 'environmental sciences' die mij alle details heeft meegegeven nodig voor het aanleggen van natuurlijke herstelmechanismen om vervuiling uit te zuiveren.
Medha Somaya is een vrouw die aan het hoofd staat van het 'centre of slum studies' en heeft voor mij een brief in Hindi laten opstellen waarin ze haar steun aan mijn onderzoek duidelijk maakt, mochten er mensen moeilijk doen tijdens mijn veldwerk, haar man Kirit Somaya is een van de zeldzame niet corrupte politici die al naar het gerecht is gestapt ivm Mithi River.

Maar nu is het even gedaan met deze ontmoetingen zodat ik mij volledig op het veldwerk kan richten, want door deze ontmoetingen was ik een beeje achter op schema geraakt, vanaf nu is het dus mapping mapping en mapping, nog steeds tot grote verbazing van de nieuwsgierige mensen die mij vragen waarom ik al die gebouwen zo nodig op foto wil hebben.

Zo ook deze sympathieke Cricket-bende.

Het is hier laat aan het worden dus tot slot nog wat beelden van het festival dat hier maar blijft duren, Ganesh wordt hier elke avond vereerd door een processie met dansende mensen, wat opgezweept door een horde trommelkes...

Ik de armste wijken vragen ze me ook nog steeds binnen om hun Ganesh te bewonderen, hierboven dus een mooi voorbeeld... Morgen meer!

A day in the field...

2008-09-04T16:11:00.011+02:00

Dit is de vallei dicht bij de oorsprong van mijn rivier, ik ben even naar de 'Milk collony' opgeklommen om vandaar een mooi zicht te hebben over deze vallei, in deze colony wordt het merendeel van de melk geproduceerd die in Mumbai te verkrijgen is...

In de eerste stroken is de rivier nog redelijk 'natuurlijk' te noemen hoewel de rivier hier ook al te lijden heeft onder een afvalstroom uit de nabijgelegen slums.

Deze pijpleidingen verzorgen de watertoevoer voor heel Mumbai, ze vertrekken uit het (streng bewaakte) gebied waar ook de Mithi River zijn oorsprong heeft (eerder al over geblogd) maar door deze duidelijke opdeling tussen het proper (zelfs voor mij drinkbaar in de meeste gevallen) en niet drinkbaar water werd het probleem van de vervuiling alleen maar erger met de tijd...

Als reactie op de grote overstromingen van 2005 heeft de overheid dan maar met zeer weinig ruimte voor creativiteit beslist om de oever van de rivier met betonnen wanden te gaan bekleden, dit laat natuurlijk weinig ruimte voor een ecologisch verantwoorde oplossing, aan mij dus om voor deze kortzichtige benadering een alternatief te bieden!

Kijk eens goed naar de volgende foto en probeer te vatten in welke omstandigheden hier geleefd wordt...Gekneld tussen de hoge omheining van het nabijgelegen fabrieksterrein en de grote buizen waardoor elke dag miljoenen liters water stroomt...

Het is moeilijk te beschrijven welke ontvangst ik kreeg bij mijn passage doorheen deze wijken die je haast overal in deze stad tegenkomt, de foto's spreken voor zich, klik eens op een foto om hem te vergroten en kijk naar het enthousiasme in hun ogen...

Ik weet nog steeds niet goed welk gevoel dit bij mij teweeg heeft gebracht, maar de omstandigheden waarin deze mensen wonen mogen dan wel arm lijken, dat maakt hun leven nog lang niet arm. Veel mensen kunnen makkellijk verhuizen naar een appartement in de stad maar daar vinden ze zelden hun draai omdat ze daar niet dezelfde rijkdom vinden die ze hier putten uit hun straat(arm)leven, uit de ongelooflijk sterke gemeenschapsbanden die deze omstandigheden tot stand hebben gebracht...

Ik sprak met een man die al in Eindhoven was geraakt op een boot, met kinderen die perfect Engels kunnen en dromen van de NBA, een tiener die mij vroeg of ik hem niet in dienst wou nemen als 'Soul Manager' (whatever that may be). En iedereen, van het kleinste kind tot de oudste man, was meer dan trots dat ze mee op de foto mochten.Ze vragen mij altijd eerst 'where are you from?'
'The land from Asterix & Obelix' zeg ik dan met enige trots.
'What is your name?'
'Thomas'
Meestal is dat genoeg, maar gisteren vroeg een jongen ook nog 'from which cast are you?'

"There are no casts!" En dit staaltje van conceptuele kunst draag ik op aan Klara Emilia,
Op dit moment zonder twijfel het mooiste kindje op onze wereld, welkom!

Mijn warmste gelukwensen voor haar kersverse mama en papa!

Een trotse peter.

A trip to the South

2008-09-04T14:12:00.007+02:00

Om te beginnen voor onze moodclub-lovers, ook mijn hotel is het er over eens...
House rules!

Om toch een totaler beeld van Mumbai te geven hier HET icoon van Mumbai:
the gateway of India.

Gevolgd door een ander icoon van India: Ganesh!

Een van de favoriete plekskes om 's avonds wat te paraderen, te joggen of rustig met het lief wat naar de lichtjes aan de overkant te zitten staren...
'The Queens necklace'
Zo genoemd omdat de lichtjes in een boog wel iets weghebben van...jawel
Dit is tegelijkertijd een mooi voorbeeld van een positieve relatie tussen stad en water, iets waar 'mijn' rivier nog iets van kan leren!
Tot slot nog deze olifanten die ik onderweg met de taxi nog ergens in het zuidelijke deel ben tegengekomen...

Streetlife

2008-09-04T12:31:00.007+02:00

Regels in het verkeer zijn niet veel meer dan de wet van de sterkste, een wriemelende massa voetgangers die zijn best doet niet omver gereden te worden, daartussen wringen zich dan de fietsers (vrij zeldzaam) maar vooral de bromfietsers met hun stoere Honda en meestal het liefje achterop, in tijden van file (elke dag dus) de beste manier om door de stad te geraken...

De iets grotere riksja’s wriemelen zich bij traag verkeer dan tussen de grotere taxi’s en auto’s door, meer dan de helft van wat hier rondrijdt is geel-zwart gekleurd, hetzij de riksjas, hetzij de taxi’s… Af en toe vliegt er tussen al dit geweld een rijke stinkerd met getinte ruiten door. Het meest respect is er wel voor de grote, verroeste, logge doch stevige bussen en camions die zich als reuzen tussen al deze mieren moeten wringen.

En iedereen denkt natuurlijk dat als ze het hardst hun toeter gebruiken ze het hardst door het verkeer mogen sjeezen… en moest ge het u afvragen, rijvakken zijn hier natuurlijk totaal overbodig met al deze verschillende formaten, wat op de ‘eastern-highway-express’ wel mooie beelden oplevert, het is mij nog niet gelukt om de ervaring van op de weg op een aanvaardbare manier op de gevoelige plaat vast te leggen watn zelfs de 'eastern highway express' is allesbehalve boebel-loos...

Mijn favoriet in deze chaos is zeker de kleine driewieler, enige nadeel is wel dat ge niet naast de uitlaat van een bus af camion voor het rode licht wilt staan want dan blaast die bij het vertrekken een niet zo aangename en veel te warme gaslucht in u gezicht… Gisteren had ik er eentje die zijn zetel met een Ferrari had getuned en die was dan ook dolgelukkig toen ik hem de nieuwe schumi noemde bij het betalen…

Een rit van een klein half uur kost iets meer dan een euro dus ge begrijpt wel waarom dit mijn favoriete vervoersmiddel is geworden, enkel spijtig dat deze driewielers niet in het zuidelijke deel mogen komen omdat het verkeer daar zonder hun aanwezigheid al volledig in het honderd loopt…

Alsof het verkeer op zich nog niet genoeg spektakel is, de voorbije dagen was er elke dag wel een of ander festival aan de gang, de menselijke piramides hadden we al gehad, nu was het de beurt aan 'Ganesh' , vraag me deze keer niet naar de exacte spirituele achtergrond, maar het resultaat ziet ge wel op de foto's...

Wat de helikopter met dit alles te maken heeft?

euhm, ni veel eigenlijk, maar voor de allerrijksten waarschijnlijk de beste manier om te geraken waar ge maar wilt!

This is Mumbai

2008-08-30T16:29:00.008+02:00

De eerste week zit er bijna op en elke dag ga ik meer in de stad op, de geuren die niet altijd even aangenaam zijn en het verkeer… mja het verkeer…

Ik zal de volgende dagen eens wat beter mijn best doen om voorbeelden van deze chaos vast te leggen en dan ook eens een poging wagen om die chaos zo goed mogelijk te beschrijven.
Een paar dagen geleden zijn we met ‘mohinder’ (konarak eigenlijk) als rijke stinkerds met de airco in een Ford (die in België is gemaakt!) wat door de stad gaan cruisen, een beetje decadent dus, zeker als ge beseft hoeveel armoede er eigenlijk in deze stad heerst (van de 16 miljoen woont ongeveer de helft in 'slums'), maar wel de ideale manier om de belachelijk dure appartementen (een miljoen dollar voor een appartement is hier niet eens een uitzondering) eens te spotten.

de volgende drie foto's zijn op 1 plek genomen, een oude man die zijn kleren in de zee aan het wassen is, een leegstaand gebouw en poepsjieke appartementen...

Dit is Mumbai, of 'Yeh hai Bambai'

Ik zou bijna vergeten waarom ik hier ben maar ook mijn rivier leer ik elke dag wat beter kennen, elke dag vind ik wel wat meer info over ‘mijn’ rivier, bij het MMRDA zien ze mij zo graag komen dat ze mij daar al 3 keer hebben langs doen gaan en na de derde keer kwam een van de ambtenaren op het geniale plan om mij gewoon foto's te laten nemen van al wat ik nodig had (meestal doen ze moeilijk over foto's nemen in overheidsgebouwen maar ik zie er nu ook niet direct uit als een terrorist, me dunkt) anders mocht ik waarschijnlijk volgende week nog een paar keer langsgaan tot ik alle nodige 'xerox' had.

Resultaat: gedurende een dik half uur was ik de enige op hun bureau die iets productiefs aan het verrichten was, de overige 12 waren ofwel met mij, ofwel met elkaar, over mij aan het babbelen... best wel grappig om hindi te horen met af en toe 'leuven' door, een pluim ook voor de lay-outer van de nieuwe k.u.leuven agenda want de kasseien vallen hier best wel in de smaak.

donderdag heb ik nog een fantastisch vriendelijk meisje ontmoet die een thesis aan het maken is over een andere rivier hier in Mumbai met min of meer dezelfde problematiek als de Mithi River. Hoewel ze nu een ontwerp op een meer architecturale schaal aan het maken is was haar analyse toch vooral op stedelijk niveau geïnspireerd…
Nog een poort naar data dus en als fijn extraatje ontdekte ik gisteren dat ze op mijn stick de kunst van ene Ramachandran had gezet, ideaal dus als afsluiter voor deze blog-sessie want mijn wifi-spot gaat hier stilaan dicht gaan…

ik ken er wel een paar die ik met deze groene madam gelukkig heb gemaakt, de kunstliefhebbers van het eerste uur...

Aan de vertalers, een verdienstelijke poging maar toch nog voor verbetering vatbaar, niet echt de vertaling die in mijn boek staat, het laatste is wel al juist.

Mumbai, my dear…

Meet the Mithi River

2008-08-28T16:27:00.013+02:00

Ik was in mijn verslag nog altijd niet verder dan zondag geraakt en toen ik dacht dat ik een snelle internetconnectie had gevonden zat dinsdag er al bijna op…
Maandag ben ik vooral het RIZVI College of Architecture gaan bezoeken samen met Devangi om daar al met een prof het eerste contact te leggen, een zeer sympathieke bebaarde man die mede dankzij Kelly een ‘Guru’ aura rond zich heeft hangen, hij heeft alvast beloofd mij bij te staan in mijn queeste, weer een plek waar ik dus altijd welkom ben.
Morgenvroeg heb ik een afspraak met prof Adarkhar (ondertussen dus al gisterenochtend geworden, later hoort ge nog hoe dat ging) van de Academy of Architecture, dat zal in principe een beetje mijn plaatsvervangende promotor hier in Mumbai worden, hij heeft ook al toegestemd om lezer van mijn thesis te zijn.

Vandaag ben ik dan een eerste keer de rivier in zijn geheel gaan verkennen…
Het begint bij een stevig bewaakt meer dat zorgt voor een groot deel van de waterbevoorrading van Mumbai, de foto’s van het meer hebben mij al 200 roepies gekost, en hebben naast foto’s dus ook een zielig verhaal over de armoede en tegelijkertijd een bewijs van corruptie op alle niveaus in Mumbai opgeleverd, krijg beiden maar is uit het systeem hier!

Aan dit meer wordt het water nog gezuiverd voor het naar het zuiden van Mumbai wordt gepompt.
Achter het hek stopt de bewaking, stopt het nationaal park ook en het hek is dan ook onmiddellijk van de dam (of hoe zegt ge zoiets nu juist) want aan de graten van het hek zelf kleeft al een hele hoop rommel en dat wordt dus stroomafwaarts alleen maar erger.

De foto’s hebben eigenlijk verder niet zoveel uitleg meer nodig, alleen spijtig voor jullie dat er geen geur uit jullie scherm komt.

Ik ben met het fotoverslag nog niet volledig tot aan de Arabische zee geraakt want onderweg ben ik even langs gegaan bij het Municipal Mithi River Development Agency, waar ik met 2 sympathieke ambtenaren wat thee ben gaan drinken en gaan babbelen over wat nu meer riool dan rivier is. Resultaat: morgen ligt daar een hoopje ‘Xerox’ (printen kennen ze hier niet, en morgen is ondertussen en morgen mag ik nog eens langsgaan...) voor mij klaar met hun studiemateriaal over… mja rivier is eigenlijk ni echt het woord dus we zullen het maar over ‘stroom' hebben hier.

Om jullie niet in te lange teksten te begraven toch nog even melden dat ik voor dringende gevallen vanaf nu bereikbaar ben op +919769377451.
Nu heb ik in Bandra een Wifi-café gevonden met weliswaar iets duurder maar wel ongelooflijk lekker eten en ook daarom de uitvalsbasis van een Londens Hip-Hop collectief…
Het zou dus fantastisch zijn moest ik in Bandra accommodatie zou vinden, ook omdat het wat dichter bij de fijne dingen in Mumbai is en de spits in een riksja is nu nog wel een spektakel maar mijn visie daarover zou na een tijdje wel eens kunnen veranderen…
Het is hier dus niet rap saai te noemen is, deze week wordt vooral nog mensen en bibliotheken bezoeken en daarna begin ik dan met het echte veldwerk maar voor ik daaraan begin hoop ik nog een digitale kaart op de kop te tikken… die Autocad-kaart van mumbai is ondertussen in mijn bezit gekomen, das al een klein feest dus

Zara hatke, zara bachke,
Yeh hai Bambai, meri jaan.

De eerste perfecte vertaling krijgt van mij een origineel kado.
Moest mijn toekomstig petekind nog gezellig in de buik vertoeven, geef beatrijs dan een dikke kus op de buik!

het is eigenlijk donderdag en ik stop nu al op dinsdag, maar doseren franky is hier het motto...

Sunday...

2008-08-27T18:01:00.005+02:00

Wauw, eindelijk een aanvaardbare internetconnectie dus eindelijk mijn verhaal voortzetten...

Zoals beloofd een klein verhaal over het feest dat hier zondag aan de gang was… het was allemaal iets te overweldigend waardoor een uitgebreid fotoverslag ontbreekt want waar ik meer dan 5 seconden bleef stilstaan werd ik gewoon omsingeld door kinderen die allemaal wilden weten waar ik vandaan kwam…

Overal in de stad hingen over de straten hoog in de lucht koorden met daaraan in een gesloten pompoen(?) botermelk
boter?
Waarom boter vraagt een mens zich af,
wel,
de god Krishna was als kleine jongen zo verzot op boter dat hij bij alle huisvrouwen de boter ging stelen dus moesten ze de boter toch ergens uit zijn bereik houden, ni?
Maar Krishna is zo geliefd dat er zondag door de hele stad trucks vol mensen met een bepaalde kleur T-shirt reden om door middel van menselijke piramides de boter (meestal samen met een pak geld, hoe hoger hoe groter de beloning natuurlijk) naar beneden te krijgen, om hun favoriete god te plezieren natuurlijk. De hoogste piramides gaan tot 9 mensen hoog!
De sfeer deed een beetje denken aan pamplona maar dan op zen Indisch natuurlijk…

first impressions

2008-08-25T15:01:00.002+02:00

Even geen tijd om foto's up te loaden maar toch al een eerste impressie van mijn aankomst in Mumbai...

De vlucht ging ongelooflijk vlot, (swiss-air kan koken!) na het landen ben ik aan de praat geraakt met een fijn Amerikaans-Zwitsers duo dat hier in mumbai een dansproject gaat proberen op te starten de volgende 4 maanden, zij hebben er voor gezorgd dat ik met een gerust gemoed de plee op de luchthaven kon gebruiken zonder mijn bagage onbewaakt achter te laten en hebben mij ook op weg gezet met het pre-paid taxi systeem...

Het hotel is ok, warme douche en naar Indische normen proper genoeg, de mensen zijn supervriendelijk en het is hier wel een vrij goede uitvalsbasis om de rivier te verkennen.

Zondagmiddag had ik dan een heerlijke introductie in de Indische keuken bij Devangi haar thuis met haar moeder en zus, Devangi heeft zojuist een jaar in Leuven een postgraduaat bij oa mijn promotor afgelegd, leeft al heel haar leven in deze zalige chaos en heeft zich de voorbije 2 dagen al tot de perfecte Mumbai-gids ontpopt.

Mijn eerste wandeling door Mumbai onder haar hoede Zondagnamiddag valt niet beter te omschrijven als 'everybody wants a piece of me'

Hier was dan ook juist een festival aan de gang wat de chaos nog wat completer maakte, als ik straks de foto's nog kan uploaden krijgen jullie nog een verhaaltje...

In de avond zijn we dan iets gaan drinken met enkele van haar vrienden waaronder

een prettig gestoorde 'mohinder' die een stageplaats bij Herzog en De Meuron (voor de leken dat zijn dus de helden van het bird's nest) in Basel mag gaan doen maar zo verslaafd is aan zijn big-city-life dat hij Basel niet wil ruilen voor zijn appartement in Brooklyn, N.Y.

wa ne ket

waaronder ook Nico, een (beginnend?) Hotelmanager die vandaag een prijs ging krijgen omdat een van zijn hotels een recordomzet heeft gedraaid, die zijn we dan later gaan afzetten aan het Taj Mahal hotel, das dus het poepsjiekste hotel van Mumbai, hij wou mij wel geen kamer geven spijtig genoeg...

samen met Tina en Devangi zijn we dan naar het zuiden van Mumbai gereden en daar heb ik dan de eerste toeristen gezien, Mohinder had ook nog wel een wat bizar verhaal over de Parsees maar dat ga ik jullie voorlopig nog besparen.

Meer vertel ik wel als ik foto's heb maar ik stel het dus goed, de stad slorpt mij langzaamaan op en nu ga ik voor belachelijk weinig geld goed eten zoeken, ik zit heel ver van de toeristen en dus ook heel ver van toeristenprijzen, de stad is gigantisch groot maar een riksja neemt mij voor niet al te veel geld al een heel eind ver in 'the city that never sleeps'

Ome carl en co, natuurlijk mogen jullie mij altijd komen bezoeken, hoewel de stad hier meer dan vol zit zien ze iedereen graag komen!

Time to get away

2008-08-21T22:08:00.005+02:00

Zaterdag is het eindelijk zover, dan vlieg ik naar Mumbai om er 8 weken lang de Mithi-River te onderzoeken. Na deze 8 weken vlieg ik dan naar Kathmandu om na een reis van 21 dagen doorheen het noorden van India terug in Mumbai neer te strijken.

Op 13 november zou ik dan terug in België moeten landen.
Dat is het plan

wat mogen we niet vergeten?

"Everything is about water"